| 1 |
|
Eckerö Signilskär 60.15N, 019.37E
Wraz z sąsiednimi wysepkami Enskär, Hamnskär i Degerskär to najdalej na zachód wysunięty ląd Finlandii, nie licząc granicznego Märket (Market Reef). Położony jest na Morzu Alandzkim, ok. 6,5 mil morskich na zachód od Berghamn w gminie Eckerö. Już w średniowieczu wykorzystywano położenie tego terenu jako przystanek na szlaku pocztowym między Szwecją a Finlandią. Wzniesiono tam nawet kaplicę otoczoną murem, który w 1948 częściowo odrestaurowano. Od XVI w. aż do 1935 wyspa Signilskär była zamieszkała. Mieszkańcy utrzymywali się z połowu fok i ryb, a także z udzielania gościny. Byli zwolnieni od płacenia podatku, gdyż nie posiadali ziemi uprawnej, pola ani lasu. W 1796 wyposażono Signilskär w telegraf optyczny, który przy dobrej widoczności służył jako przekaźnik informacji między Szwecją a Alandami. Był to budynek przypominający latarnię morską z 9 ruchomymi prostokątnymi otworami w dachu, które mogły wysyłać wiadomości w 1024 kombinacjach, odczytywane następnie za pomocą książki kodowej. Telegraf został zniszczony w wojnie z Rosją w 1808. Obecnie na wyspie znajdują się jedynie trzy budynki, w tym ornitologiczny punkt obserwacyjny alandzkiego Towarzystwa Ochrony Ptaków, istniejący tam od 1928. Cały teren jest własnością rządu i stanowi ścisły rezerwat przyrody. Wyspa osiągalna jest jedynie własnym transportem (cumowanie na jej pd.-wsch. krańcu). Mierzy ok. 2 km długości i można ją obejść w ciągu godziny. W pobliżu przebiega szlak regularnej linii promowej z Grisslehamn do Eckerö. Signilskär zachwyca nieskażoną przyrodą, ogromną ilością stacjonujących tam ptaków, wspaniałymi widokami i bezpośrednim kontaktem z pełnym morzem. Zamieszczone na tej stronie zdjęcia wykonałem podczas pobytu na Signilskär 7 lipca 2005. Zobacz też szczegółową mapkę wyspy. |
11 |
|
| 2 |
|
12 |
|
|
| 3 |
|
13 |
|
|
| 4 |
|
14 |
|
|
| 5 |
|
15 |
|
|
| 6 |
|
16 |
|
|
| 7 |
|
17 |
|
|
| 8 |
|
18 |
|
|
| 9 |
|
19 |
|
|
| 10 |
|
20 |
|
|
Copyright © 2005 Henryk Gwardak |
|
Signilskär |
)
